Het zijn niet alleen milieuorganisaties die waarschuwen. Artsen in Nederland trekken steeds luider aan de bel over PFAS in drinkwater en de ontoereikende bescherming van de volksgezondheid.

De kern van hun bezwaar: de wettelijke normen zijn te ruim en de kloof tussen wat wettelijk is toegestaan en wat het RIVM aanbeveelt als gezondheidsbeschermende grens is te groot. Mensen drinken jarenlang water dat binnen de wet valt, maar boven de grens uitkomt waarbij gezondheidseffecten niet zijn uitgesloten.

Wat zeggen artsen precies?

Het RIVM heeft al langer vastgesteld dat bij vrijwel alle Nederlanders de hoeveelheid PFAS in het bloed de gezondheidskundige grenswaarde overschrijdt. Boven die grens zijn effecten op het immuunsysteem niet uit te sluiten. Artsen die werken in regio's met hoge PFAS-belasting zien dit bevestigd in de praktijk en pleiten voor snellere actie van de overheid.

Het knelpunt is het verschil tussen twee normen. De EU-wettelijke norm voor PFAS in drinkwater staat op 100 nanogram per liter. De RIVM-richtwaarde, berekend op basis van gezondheidsonderzoek, is 4,4 nanogram PEQ per liter. Dat is meer dan twintig keer strenger.

In het westen van Nederland liggen de gemeten waarden in drinkwater structureel boven de RIVM-richtwaarde. Steden als Amsterdam, Rotterdam en Den Haag halen de gezondheidskundige advieswaarde niet. Toch is er wettelijk niets aan de hand.

Waarom is dit problematisch?

Het gevaar van langdurige blootstelling aan PFAS is dat effecten zich pas na jaren of decennia manifesteren. PFAS stapelen zich op in het lichaam. Wat je nu binnenkrijgt, draag je de rest van je leven mee.

Artsen wijzen er daarbij op dat kwetsbare groepen onevenredig worden geraakt: kinderen die per kilogram lichaamsgewicht meer PFAS opnemen, zwangere vrouwen die de stof via de placenta doorgeven aan het ongeboren kind, en mensen met al bestaande gezondheidsproblemen.

Hoe staat Nederland er nu voor?

De meeste drinkwaterbedrijven voldoen aan de EU-norm. Maar in grote delen van West-Nederland liggen de PEQ-waarden structureel boven de 4,4 ng/L die het RIVM aanbeveelt.

Ter vergelijking: Denemarken heeft een eigen PFAS-drinkwaternorm van 2 nanogram per liter voor de vier meest zorgwekkende stoffen samen. Nederland hanteert als wettelijke norm 100 nanogram. Het verschil illustreert hoe ver landen uit elkaar liggen in hun interpretatie van wat acceptabel is.

Wat kun je zelf doen terwijl de overheid het uitzoekt?

De politiek en de medische wereld zijn het erover eens dat er meer moet gebeuren. Maar verandering duurt jaren.

Controleer wat er in jouw drinkwater zit via de gratis PFAS CHECK op okidowater.nl. Overweeg aanvullende filtratie: een omgekeerde osmose filter verwijdert PFAS effectief uit kraanwater.

Bekijk ook de metingen per stad: PFAS in Amsterdam, Rotterdam, Den Haag of Noord-Holland.

0 opmerkingen